ಕಲಾಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಜರುಗಿದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು

 ಜನವರಿ 19, 1990 ! ಈ ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಈ ದಿನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂ ನಡುಗುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಯ ಸ್ವರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಅಂದು ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ನಾಚಿಕೆಪಡುವಂತಹ ಘಟನೆ ನಡೆದಿತ್ತು. 5 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಪುರಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮತಾಂಧ ಜಿಹಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹಿಂದೂಗಳ ವಂಶಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. 1989 ರಿಂದಲೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ದಮನದ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಭಯಾನಕ ಸ್ಫೋಟವು 1990ರ ಜನವರಿ 19ರ ಆ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿಯಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಅಂದು ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯ ಸುಮಾರು 4 ಲಕ್ಷ 50 ಸಾವಿರ ಹಿಂದೂಗಳು, ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇ. 99ರಷ್ಟು ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ತಮ್ಮ ಮನೆ-ಮಠ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತದ ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಲಾಯನ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಸ್ಥಳಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. 

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳಾಗಲಿ ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಭಯದ ತಾಂಡವ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳ ಮುಂದಿದ್ದ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಅಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು, ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಪೋಸ್ಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಮಸೀದಿಗಳ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಬಹಿರಂಗ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. "ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಾ-ಹು-ಅಕ್ಬರ್ ಎನ್ನಲೇಬೇಕು", "ನಮಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಬೇಕು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಮಹಿಳೆಯರು ಬೇಕು, ಆದರೆ ಅವರ ಪುರುಷರು ಬೇಡ", ಅಂತಹ ಮೈನಡುಗಿಸುವ ಘೋಷಣೆಗಳು ಇಡೀ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗಿದ್ದವು. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಹಿಂದೂಗಳ ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಮೂರು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದರು: 'ರಾಲಿವ್, ಗಾಲಿವ್ ಅಥವಾ ಚಾಲಿವ್' (ಅಂದರೆ ಧರ್ಮ ಬದಲಿಸಿ, ಕಾಶ್ಮೀರ ಬಿಡಿ ಅಥವಾ ಸಾಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ). ಈ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬಗ್ಗದೆ ಮತಾಂತರವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ನೀಡಬೇಕಾಯಿತು. ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತೃಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದರು; ಆದರೆ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದವರು ಅಥವಾ ಓಡಿಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರ ಮೇಲೆ ಅಮಾನವೀಯ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಎಸಗಲಾಯಿತು.

ನೃಂಶಸ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಎದೆ ಬಿರಿಯುವಂತಹ ಘಟನೆಗಳು

ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಿಂದೂಗಳ ಮಾರಣಹೋಮ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ಧ್ವಂಸ - ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಮಾಚಲಾಗದ ಇತಿಹಾಸ. ಉಧಮ್‌ಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಾಣಕೋಟ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ 26 ಮಂದಿ ಅಮಾಯಕ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಇನ್ನು ಕೆಲವರನ್ನು ಲಾಠಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅಂದಿನ ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಸಹ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಇದನ್ನು 'ಪಾಶವಿ ನರಮೇಧ' ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರು. ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಹೃದಯವಿದ್ರಾವಕ ಘಟನೆ 1999 ರ ಜೂನ್ 8ರಂದು ನಡೆಯಿತು. ಕೇವಲ 6 ವರ್ಷದ ಬಾಲಕಿ 'ಸೀಮಾ' ತನ್ನ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಎಂತಹ ಕಲ್ಲುಹೃದಯದವನನ್ನೂ ಅಳಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಆಕೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರನ್ನು ಆಕೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ನರಳಿಸಿ ನರಳಿಸಿ ಕೊಂದರು. ಆಕೆಯ 13 ವರ್ಷದ ಸಹೋದರ ರಾಜಿಂದರ್‌ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಹಾಕಿದರು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದರು. ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಪುಟ್ಟ ಸೀಮಾ ಅಂದು ತನ್ನ ಹಣೆಬರಹದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುವವರೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಧ್ವಂಸ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಜನರ ಹತ್ಯೆಗಳಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನೇ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಯಿತು. 1992ರಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಬಾಬ್ರಿ ಕಟ್ಟಡ ಬಿದ್ದ ಆಕ್ರೋಶದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಅನಂತನಾಗ್, ಶ್ರೀನಗರ, ಬಾರಾಮುಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಝೇಲಂ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಚೀನ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಎಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ವೇದಗಳ ಪಠಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಅಂತಹ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ 103 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲಾಯಿತು. 20 ಸಾವಿರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಶೇ. 95 ರಷ್ಟು ಹಿಂದೂಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅಂದಾಜು 93 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆಗಳು ಅವಶೇಷಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನದ ಮೌನ ಆವರಿಸಿದೆ. 

ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು 'ಫ್ಯಾಕ್ಟ್' (FACT) ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೋರಾಟ ವಿಶ್ವದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು, ಅವರ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು; ಆದರೆ ತಮ್ಮದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂಗಳ ನೋವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಇಡಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನ ಜಾತ್ಯತೀತ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವು. ಆದರೆ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಪತ್ರಕರ್ತ ಶ್ರೀ ಫ್ರಾಂಸ್ವಾ ಗೋತಿಯೆ ಅವರು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರು. ಅವರು 'ಫ್ಯಾಕ್ಟ್' (FACT - Fight Against Continuing Terrorism) ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಮೂಲಕ ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲಿನ ಭೀಕರ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟರು. ಹಿಂದೂ ಜನಜಾಗೃತಿ ಸಮಿತಿಯು ಸಹ ಈ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿ ಜನರ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಹಿಂದೂಗಳೇ, ಈಗಲಾದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ! ಇಂದು 36 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಬಹುತೇಕ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂಗಳು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಈಗ ಕೇವಲ ಕಣಿವೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಅದು ದೇಶದ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದೆ. ಜನವರಿ 19ರ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಈ ಭೀಕರ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಪುನಃ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುವ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದರೆ ಹಿಂದೂಗಳು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದ ಇರಬಾರದು.

ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮರೆಮಾಚಿದ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಹಿಂದೂಗಳು ಸಂಘಟಿತರಾಗುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಪುನರ್ವಸತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನರಮೇಧ ಮರುಕಳಿಸದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಆ ಹುತಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.